Zawór Wolumetryczny WDV do Dozowania Precyzyjnego Mediów Lepkich
Walther Systemtechnik Series

Wersja HD (High Pressure) zaworu WDV obsługuje ciśnienia wejściowe medium do 200 bar. Reduktor ciśnienia jest zalecany, ale zgodnie z instrukcją producenta nie jest bezwzględnie wymagany, o ile ciśnienie zasilania nie przekracza 200 bar - w wielu instalacjach pozwala to na uproszczone podłączenie do pompy beczkowej. Do sterowania samym cyklem dozowania (zewnętrzny zawór 5/2) wystarcza ciśnienie powietrza sterującego rzędu ok. 6 bar.

Zawór WDV jest przeznaczony do dozowania olejów i smarów plastycznych w zakresie konsystencji NLGI 0-3, niezależnie od zmian lepkości medium. Minimalne wymagane ciśnienie wejściowe zależy od lepkości - dla typowego smaru klasy NLGI 2 to ok. 20 bar, dla gęstszych mediów może być wyższe, a dla rzadszych znacząco niższe.

Dzięki fizycznej, sztywnej komorze dozującej oraz tłokowi przemieszczającemu się o ściśle zdefiniowany dystans mechaniczny, WDV zapewnia powtarzalność dawki niezależną od wahań ciśnienia zasilania i lepkości medium - pod warunkiem, że każdy cykl (skok dozujący i skok ładujący) zostanie w pełni zakończony. To zasadnicza przewaga nad tradycyjnymi zaworami sterowanymi czasowo-ciśnieniowo, gdzie dokładność dawki zależy od tych zmiennych.

Tak, objętość podawanego medium jest regulowana w sposób całkowicie bezstopniowy za pomocą regulierhülse (tulei regulacyjnej) zabezpieczonej śrubą blokującą, w pełnym zakresie wydajności nominalnej dedykowanego modelu (np. 1-6 cm³ dla WDV-600). Regulację wykonuje się przy aktywowanym cyklu dozowania, po czym śrubę blokującą należy dokręcić.

W korpusie zaworu znajduje się dedykowany otwór kontrolny (Leckagebohrung). Jeśli pojawi się z niego wyciek powietrza lub medium, oznacza to konieczność wymiany wszystkich uszczelnień (o-ringów) zaworu. Producent dostarcza gotowe zestawy serwisowe dobrane do konkretnej wielkości ventyla - osobno dla par WDV-002/WDV-020 i WDV-200/WDV-600.

Cykl składa się z dwóch faz. W fazie dozowania (skok dozujący) tłok powietrzny, sterowany zewnętrznym zaworem 5/2, przemieszcza się do pozycji przedniej, a następnie tłok dozujący opróżnia komorę dozującą. W fazie ładowania (skok ładujący) oba tłoki wracają do pozycji wyjściowej, a komora napełnia się ponownie napływającym medium. Dla zachowania powtarzalności dawki każdy cykl musi zostać zakończony w całości - przerwanie w połowie zaburza dokładność kolejnego dozowania.

Po zakończeniu dozowania tłok natychmiast wraca do pozycji wyjściowej. Ten ruch powrotny wytwarza delikatne podciśnienie w dyszy (efekt suck-back), które cofa niewielką ilość medium do wnętrza zaworu i zapobiega niekontrolowanemu wyciekaniu po zakończonym strzale. Instrukcja szczególnie zaleca stosowanie czujnika skoku tłoka przy dozowaniu powierzchniowym (natryskowym), gdzie ryzyko niechcianego wycieku jest największe.

Para czujników wykrywających magnes na tłoku potwierdza cyfrowo dwie pozycje: "dawka podana" i "pozycja wyjściowa", przekazując sygnał bezpośrednio do sterownika PLC. Instrukcja zaznacza, że przy bardzo małych skokach dozujących czujnik może nie zadziałać poprawnie - w takim przypadku producent zaleca dobór mniejszego modelu zaworu zamiast wymuszania pracy czujnika poza jego zakresem.

WSDV wykorzystuje ten sam mechanizm komory dozującej co WDV, rozszerzony o głowicę natryskową z dodatkowym przyłączem powietrza rozpylającego (ø6 mm) i wymienną głowiczką powietrzną (struga okrągła lub płaska). Powietrze rozpylające jest sterowane niezależnie od cyklu dozowania i służy wyłącznie do rozbicia medium na strugę - pozostałe dane techniczne obu wersji (zakresy dawki, ciśnienia, masa) są identyczne.

Instalacja i pierwsze uruchomienie wymagają wykwalifikowanego personelu technicznego, a przy podłączeniach elektrycznych (np. czujników) - elektryka. Bieżącą obsługę może prowadzić przeszkolony personel operatorski, natomiast prace konserwacyjne, naprawcze i usuwanie usterek są zastrzeżone dla wykwalifikowanych techników lub serwisu producenta.

Przy przerwie trwającej 15 minut lub dłużej instrukcja zaleca wykonanie tzw. wolnego dozowania (Freidosieren) przed wznowieniem normalnej pracy. Przy dłuższych postojach należy dodatkowo upewnić się, że układ jest bezciśnieniowy, a przy całkowitym wyłączeniu z eksploatacji - odłączyć zasilanie, opróżnić układ i zutylizować smar/olej zgodnie z przepisami (odpad niebezpieczny).