Pompa beczkowa WPS Basic

Oba warianty mają identyczny układ tłokowy, to samo przełożenie 25:1 i tę samą moc tłoczenia. Basic sterowany jest w całości pneumatycznie i obsługiwany na miejscu. Advanced dokłada elektroniczną jednostkę sterującą: zdalny włącznik przez wejścia cyfrowe, elektryczne wskazanie obsługi, komunikat wstępnego opróżnienia i opróżnienia beczki oraz automatyczną redukcję ciśnienia w przewodzie. Advanced wymaga zasilania elektrycznego o poborze do 10 W.

Obie wartości odnoszą się do różnych ciśnień zasilania: 150 bar przy 6 bar w sieci, 200 bar przy 8 bar. Przełożenie 25:1 jest w obu przypadkach identyczne. Specyfikacja podaje oba warianty.

Nie. Dopuszczone są wyłącznie smary. Zabronione są media agresywne, powodujące korozję, media utwardzalne — w tym kleje — oraz media mogące tworzyć mieszaniny wybuchowe. Do dozowania klejów służą zbiorniki ciśnieniowe WDBS lub systemy kartuszowe WKSK.

Zakres masy medium to 1 – 180 kg, ale o dopasowaniu decyduje gabaryt opakowania, a nie masa smaru: wielkość 1 przyjmuje pojemniki do 410 mm średnicy i 430 mm wysokości, wielkość 2 do 435 na 680 mm, a wielkość 3 do 617 na 930 mm.

Płyta nadążna dociska medium i opada wraz z jego ubywaniem, dzięki czemu pompa zasysa równo i bez powietrza. Bez niej w gęstym smarze tworzy się krater, pompa zaczyna łapać powietrze, a dawka na detalu przestaje być powtarzalna. Płyta dobrana do wewnętrznej średnicy opakowania zbiera medium także spod ścianek — efektem jest opróżnianie niemal całkowite. Wartość procentowa pozostałości nie jest wielkością katalogową i zależy od lepkości medium oraz dopasowania płyty do pojemnika. Dalszą redukcję zapewnia automatyczny zrzut ciśnienia pod płytą nadążną, dostępny w wykonaniu Professional.

Powietrze musi być filtrowane i niesmarowane, z filtrem o dokładności 40 mikrometrów. Ciśnienie zasilania od 4 do 8 bar, a zużycie 217 litrów na minutę. Ten ostatni parametr bywa pomijany przy planowaniu i potrafi zaskoczyć przy doborze sprężarki.

Trzy najczęstsze przyczyny to brak sprężonego powietrza, niewprowadzona do pojemnika płyta nadążna oraz przełącznik wyboru ustawiony w niewłaściwej pozycji. Kolejność sprawdzania rozpoczyna się od zasilania powietrzem i wskazania manometru na pompie.

Przy sprężaniu do 150 bar temperatura smaru w pracy ciągłej osiąga ok. 80 °C, a temperatura korpusu pompy przekracza 65 °C. Ocena, czy wybrany smar nie rozkłada się w tych warunkach z wydzieleniem gazów wybuchowych. W trybie automatycznym korpusu pompy nie wolno dotykać.

Kod składa się z 11 członów. Pozycja 2 określa wersję: B — Basic, A — Advanced. Dalsze pola opisują wielkość stacji, przełożenie 25:1, jednostkę filtrującą w mikrometrach, średnicę płytki popychacza, wersję mobilną, zabezpieczenie SAVE, komunikat akustyczny, opcję tandemową i indeks.

Urządzenia ochronne i elementy obciążone sprawdza operator przed każdą zmianą roboczą. Kontrola wycieków co tydzień, szczelność układu powietrza co miesiąc. Funkcje bezpieczeństwa i części ruchome zaleca się badać co pół roku, a konstrukcję i połączenia śrubowe raz w roku. Maksymalny okres użytkowania podzespołów związanych z bezpieczeństwem wynosi 20 lat.