WADS-01 – Stacja Odgazowująca Smar (Degassing Station)

Kompletna stacja waży 45 kg przy gabarytach 758,6 na 267,7 na 514 mm. Masę trzeba uwzględnić przy planowaniu montażu — urządzenie mocuje się czterema śrubami M8 do ściany albo stawia na stole warsztatowym, w obu przypadkach zabezpieczone przed przesuwaniem i przewróceniem. Wokół stacji należy zostawić 0,5 metra przestrzeni pod spodem na wymianę filtra oraz 1,5 metra z przodu na obsługę.

Dostępnych jest pięć poziomów. Poziom pierwszy wykrywa pęcherze od średnicy około 4 mm, poziom piąty już od 1,3 mm. Zbyt niska czułość przepuszcza pęcherze do układu dozującego, zbyt wysoka powoduje fałszywe odczyty i niepotrzebne zrzuty medium. Po każdej zmianie smaru stację trzeba przeprowadzić przez tryb Teaching, który dostraja detekcję do nowej lepkości — procedura trwa od dwóch do pięciu sekund.

Cztery możliwe przyczyny. Najczęstsza to bardzo duża liczba pęcherzy w medium, co oznacza problem leżący przed stacją, po stronie podawania. Pozostałe: niedomykający się zawór rozprężający, który wymaga czyszczenia lub wymiany, pozostawiona włączona funkcja zrzutu ręcznego oraz uszkodzony moduł ochrony przed pęcherzami, który trzeba odesłać do producenta.

Stacja komunikuje się przez Modbus TCP po Ethernecie i wymaga adresu IP, maski podsieci oraz bramy. Wyjścia binarne od 00001 do 00007 pozwalają przełączać tryb automatyczny, opróżnianie bufora, redukcję ciśnienia i cykl zrzutu oraz zerować liczniki. Rejestry wejściowe od 30001 do 30012 udostępniają licznik pęcherzy, czasy zrzutów, wskaźniki R10 i R60 oraz poziom napełnienia bufora — zapisane jako liczby zmiennoprzecinkowe IEEE754, każda w dwóch rejestrach. Rejestry przechowujące od 40001 do 40004 służą do ustawiania czułości, czasu zrzutu, maksymalnego napełnienia i histerezy.

Nie. Stacja jest przeznaczona wyłącznie do smarów i olejów o klasie do NLGI 3, nieściernych, o wielkości cząstek poniżej 150 mikrometrów. Instrukcja producenta zabrania stosowania kwasów, ługów, środków czyszczących, chemikaliów, mediów ściernych, rozpuszczalników polarnych takich jak aceton, MEK czy octan etylu, niskocząsteczkowych kwasów organicznych, płynu hamulcowego z glikolem, amoniaku, amin, zasad oraz pary przegrzanej. Zabronione jest też stosowanie w strefach zagrożonych wybuchem.

To udział czasu, w którym wykrywano pęcherze — odpowiednio w ostatnich dziesięciu i sześćdziesięciu minutach, wyrażony w procentach. Rosnący R60 przy stabilnym R10 wskazuje na problem narastający, najczęściej kończący się smar w beczce albo nieszczelność po stronie ssącej. Wysoki R10 przy niskim R60 to zwykle normalny skutek właśnie wykonanej wymiany pojemnika. Panel pokazuje też wykres z ostatnich 24 godzin.

Co tydzień kontrola szczelności stacji oraz przewodów elektrycznych, obie wzrokowo. Co miesiąc czyszczenie podstawowe i kontrola uszkodzeń. Raz w roku czyszczenie główne z wymianą uszczelnień w razie potrzeby. Podane interwały dotyczą pracy jednozmianowej — przy dwóch lub trzech zmianach albo w zapylonym otoczeniu należy je skrócić. Przed każdą pracą serwisową odcina się zasilanie elektryczne i pneumatyczne oraz zabezpiecza przed przypadkowym załączeniem.

Powietrze może dostać się do układu na kilka sposobów: najczęściej podczas wymiany beczki (przy nieprawidłowym użyciu pompy z płytą nadążną) lub z powodu kawitacji w źle zwymiarowanych systemach ssących. Czasami mikropęcherze są już uwięzione fabrycznie wewnątrz struktury samego smaru klasy NLGI 2 lub 3 w beczce od dostawcy.

Gaz jest ściśliwy. Kiedy w zaworze dozującym zamiast czystego smaru znajdzie się pęcherz powietrza, zawór rozpręży gaz zamiast nałożyć precyzyjną objętość medium. Efekt to 'Short Shot' (niepełna dawka na detalu) lub 'spitting' (rozsmarowanie medium na elementy obok, np. płytkę PCB), co rodzi koszty odrzutów, gdy tolerancje powtarzalności are wyśrubowane.

Stacja WADS wpinana jest szeregowo (in-line) pomiędzy pompą beczkową a zaworem dozującym. Przechodzący przez nią materiał jest 'skanowany'. System wykrywa bąble powietrza o średnicy od 1.3 mm, po czym zawór ekstrakcyjny automatycznie uwalnia gaz na zewnątrz, zapewniając homogeniczną, solidną strugę medium.

Teaching dostraja stację do nowego medium – wartość zależy m.in. od lepkości. Wykonuje się go przy pierwszym uruchomieniu i przy każdej zmianie medium; trwa około 2–5 sekund, a lampka przy przełączniku pokazuje, czy zakończył się poprawnie.

Nie. Odgazowane medium trafia do zasobnika WGC, z którego pompa wzmacniająca WBP (przełożenie 25:1) podaje je dalej, przywracając ciśnienie wyjściowe. Dzięki temu medium jest podawane w sposób ciągły także podczas usuwania pęcherzy i wymiany pojemnika.