System dozowania podaje medium – smar, olej, klej, pastę lub farbę – w określonej ilości, w określone miejsce detalu i w czasie cyklu maszyny. Na wynik pracują wszystkie elementy układu: źródło medium, przygotowanie (regulacja ciśnienia, filtracja, odpowietrzenie), przewody, zawór z dyszą i sterowanie. Zawór jest ostatnim ogniwem: jeśli ciśnienie przed nim się waha albo w medium są pęcherze powietrza, nawet dobrze dobrany zawór nie poda powtarzalnej dawki.
Z czego składa się system dozowania
- Źródło medium – kartusz, zbiornik ciśnieniowy, puszka, wiadro, hobbok albo beczka z pompą.
- Przygotowanie medium – regulacja ciśnienia, filtracja, odpowietrzenie, a w razie potrzeby podgrzewanie lub homogenizacja.
- Rozprowadzenie – przewody i bloki rozdzielcze. Ich średnica i długość decydują o spadku ciśnienia między pompą a zaworem.
- Zawór i dysza – odmierzają dawkę i nadają jej kształt: punkt, ścieżka, powierzchnia natrysku albo kropla wystrzelona z odległości.
- Sterowanie i kontrola – sterownik zaworów, czujniki ciśnienia, przepływu i położenia tłoka, sygnały OK/NOK do sterownika linii.
Taki układ można rozrysować w kreatorze schematów online, który liczy spadek ciśnienia na przewodach i podaje modele CAD elementów.
Rodzaje systemów dozowania
Systemy dozowania dzieli się według zasady odmierzania dawki oraz według sposobu nanoszenia medium. Oba podziały się przenikają – zawór natryskowy może na przykład odmierzać dawkę wolumetrycznie.
Dozowanie czasowo-ciśnieniowe
Dawka zależy od ciśnienia medium, czasu otwarcia zaworu i lepkości. To prosty i sprawdzony układ: przy stabilnej temperaturze i jednorodnym medium daje powtarzalne wyniki. Reaguje jednak na zmianę lepkości (temperatura na hali, różnice między partiami medium) i na wahania ciśnienia zasilania. Tak pracuje większość zaworów igłowych, np. zawór strumieniowy VMS-02 (medium do 100 bar, do 40 Hz), a na stanowiskach ręcznych smarownice ReadyLube, w których dawkę nastawia się czasem otwarcia zaworu.
Dozowanie wolumetryczne (objętościowe)
Dawkę wyznacza objętość odmierzona mechanicznie – komora z tłokiem albo obrót śruby – a nie czas otwarcia zaworu. W zakresie pracy urządzenia zmiana lepkości lub ciśnienia zasilania nie zmienia nastawionej objętości.
- Zawory komorowe WDV odmierzają dawki od 0,001 do 6 cm³ (cztery wielkości) olejów i smarów NLGI 0–3, przy ciśnieniu medium do 200 bar. Czujniki położenia tłoka mogą potwierdzać sterownikowi podanie dawki.
- Zawory RotoStream pracują na zasadzie śruby mimośrodowej (rotor w elastycznym statorze). Strumień jest ciągły i proporcjonalny do obrotów, więc można go zsynchronizować z prędkością robota – dawka na milimetr ścieżki pozostaje stała także na łukach. Seria ma pięć wielkości, strumień od 0,003 do 60 cm³/min, ciśnienie zasilania do 6 bar.
Kiedy przejście z układu czasowo-ciśnieniowego na wolumetryczny jest uzasadnione, opisujemy w artykule dozowanie czasowo-ciśnieniowe a wolumetryczne.
Natrysk
Zawory natryskowe rozpylają medium powietrzem, gdy trzeba pokryć powierzchnię cienką warstwą – prowadnice, wnętrza otworów, formy wtryskowe. Kształt strumienia (okrągły lub płaski) ustala nasadka powietrzna. Przykłady to pneumatyczne zawory SMS (np. SMS-20 – medium do 50 bar) i elektryczny WSV z parametryzacją przez przeglądarkę (medium do 50 bar). Natrysk może być też wolumetryczny: WSDV odmierza w komorze 0,01–6 ml i dopiero potem rozpyla dawkę (medium do 200 bar), a RotoStream Spray podaje do dyszy strumień wolumetryczny.
Dozowanie bezdotykowe – pulsacyjne (jetting)
Zawór pulsacyjny wystrzeliwuje krople medium z odległości, bez kontaktu dyszy z detalem. Odpada ruch w osi Z i ryzyko kolizji. MPP-01 pracuje z częstotliwością do 40 Hz, MPP-03 do 200 Hz z odległości do 150 mm (dawka 0,0004–1,8 ml na cykl), MPP-SPEED do 400 Hz, a elektryczny WPV do 100 Hz bez sprężonego powietrza. Przelot kropli można potwierdzać barierą świetlną WLS (do 300 Hz).
Stanowiska ręczne i półautomatyczne
Gdy detal smaruje operator, powtarzalność zapewniają smarownice ReadyLube oraz ręczne zawory objętościowe WDVHP (dawka od 0,001 cm³, medium 20–200 bar, do NLGI 3).
| Metoda | Co wyznacza dawkę | Typowe zastosowanie | Przykładowe urządzenia |
|---|---|---|---|
| Czasowo-ciśnieniowa | Ciśnienie, czas otwarcia zaworu i lepkość medium | Punkty i ścieżki przy szerszej tolerancji dawki i stabilnych warunkach | VMS-02, ReadyLube |
| Wolumetryczna komorowa | Objętość komory (skok tłoka) | Powtarzalne dawki punktowe olejów i smarów NLGI 0–3 | WDV, WDVHP |
| Wolumetryczna śrubowa | Obroty śruby mimośrodowej | Ścieżki nanoszone robotem ze stałą dawką na milimetr | RotoStream Dose |
| Natrysk | Ciśnienie i czas albo objętość komory (WSDV) | Cienkie warstwy na powierzchniach i w otworach | SMS, WSV, WSDV, RotoStream Spray |
| Pulsacyjna (jetting) | Skok iglicy, ciśnienie i liczba impulsów | Krople z odległości, miejsca trudno dostępne, krótkie takty | MPP-01, MPP-03, MPP-SPEED, WPV |
Zasilanie i przygotowanie medium
Źródło medium
Jednostkę zasilającą dobiera się do opakowania i konsystencji medium:
- zbiorniki ciśnieniowe WDBS – od 2 do 40 l, ciśnienie do 6 bar (zależnie od wielkości), media samopoziomujące o lepkości 1–50 000 mPa·s, np. oleje, farby i fluksy;
- stacja kartuszowa WKSK – kartusze Euro 310 ml, ciśnienie medium do 6 bar (reduktor wbudowany) lub do 10 bar (reduktor zewnętrzny); kilka stacji łączy się w kaskadę, więc pusty kartusz wymienia się bez przerywania podawania;
- stacja tłocząca WKF – puszki 1–5 kg, przełożenie 25:1, do 250 bar, media do NLGI 3 i 5 000 mPa·s;
- pompy beczkowe WPS – smary do NLGI 3 z opakowań 1–180 kg, przełożenie 25:1, 150 bar na wylocie przy zasilaniu 6 bar; wersja Basic ze sterowaniem pneumatycznym, Advanced i Professional z sygnałami do PLC;
- pompy WPSH – kleje i masy o lepkości od 50 000 do 2 500 000 mPa·s, opakowania do 200 kg.
Gdy ciśnienie źródła nie wystarcza do pokonania oporów przewodów, za źródłem montuje się pompę wzmacniającą WBP (przełożenie 25:1, do 250 bar). Płytę nadążną pompy beczkowej dobiera się do średnicy wewnętrznej opakowania, a nie do jego pojemności – opisujemy to w poradniku doboru płyty nadążnej.
Przygotowanie medium
- Reduktor WMDR-50 obniża ciśnienie z pompy (wejście do 150 bar) do nastawionej wartości 2–50 bar i tłumi pulsacje pompy tłokowej, więc zawór dostaje stałe ciśnienie.
- Filtry WFS i WFSD (do 200 bar, wkłady 150, 300 i 500 µm) zatrzymują zanieczyszczenia z opakowania, zanim dotrą do dyszy.
- Pęcherze powietrza w medium zmieniają dawkę i powodują wyrzut medium z dyszy. Usuwa się je modułem ABPS (do 10 bar) albo stacją odgazowującą WADS-01, która wykrywa pęcherze od Ø 1,3 mm przy ciśnieniu wlotowym 20–150 bar.
- Smary, z których wydziela się olej, wymagają homogenizacji – zob. artykuł o rozwarstwianiu smaru.
Jak ścinanie, ciśnienie i tiksotropia wpływają na medium w układzie, opisujemy w artykule jak technologia dozowania wpływa na właściwości smaru.
Przewody i rozdział medium
Długie przewody o małej średnicy zwiększają spadek ciśnienia, szczególnie przy gęstych smarach – zob. pompowanie smaru na duże odległości. Elementy układu można łączyć bez orurowania w blokach Walther MODULAR, a medium do kilku zaworów rozdzielają moduły WMV.
Sterowanie i kontrola dawki
W prostych układach zawór otwiera sterownik maszyny. Gdy dawka ma być kontrolowana, stosuje się:
- sterownik zaworów WVC – parametry dozowania, sygnały OK/NOK do sterownika linii lub robota, interfejsy Ethernet, Modbus TCP i RS485;
- czujniki ciśnienia, np. PS1 (do 400 bar, sygnał 4–20 mA) – spadek ciśnienia albo zatkana dysza zmienia dawkę bez widocznego sygnału;
- przepływomierz zębatkowy WGFM – pomiar objętości przetłoczonego medium;
- czujniki położenia tłoka w zaworach WDV oraz sygnały „Ready” i „Dosed” w zaworze WSDV – potwierdzenie napełnienia komory i podania dawki;
- barierę świetlną WLS – potwierdzenie przelotu kropli przy zaworach pulsacyjnych MPP.
Integrację układu z PLC opisujemy na stronie integracji systemów dozujących z PLC, a wpływ opóźnień sygnałów na ścieżkę – w artykule o opóźnieniach PLC.
Jak dobrać system dozowania – dane wejściowe
| Dane | Na co wpływają |
|---|---|
| Medium: karta techniczna, lepkość lub klasa NLGI, wypełniacze, reaktywność | Rodzaj pompy i zaworu oraz materiały uszczelnień. Media ścierne i reaktywne (np. kleje anaerobowe) wymagają innych rozwiązań niż smar. |
| Dawka i dopuszczalna tolerancja | Czy wystarczy układ czasowo-ciśnieniowy, czy potrzebny jest wolumetryczny; wielkość komory lub zaworu. |
| Geometria nanoszenia | Punkt, ścieżka, powierzchnia czy kropla z odległości – wybór między zaworem dozującym, natryskowym i pulsacyjnym. |
| Takt i liczba punktów | Wymagana częstotliwość pracy zaworu i wydatek źródła medium. |
| Opakowanie medium | Kartusz, puszka, wiadro, hobbok lub beczka – jednostka zasilająca i płyta nadążna. |
| Odległość źródła od zaworu | Spadek ciśnienia na przewodach, ewentualna pompa wzmacniająca. |
| Sposób prowadzenia zaworu | Ręcznie, oś liniowa czy robot – potrzeba synchronizacji wydatku z prędkością. |
| Integracja i kontrola | Sygnały do PLC, potwierdzenie dawki, zapis parametrów. |
| Warunki na hali | Zakres temperatur i jej wahania, które zmieniają lepkość medium. |
Na tej podstawie wstępny dobór można zrobić w kreatorze technologii dozowania. Ostateczny wybór potwierdza próba: na stanowisku testowym we Wrocławiu nanosimy Twoje medium na Twoje detale i mierzymy masę dawek.
Najczęstsze błędy przy doborze
- Dobór zaworu bez analizy zasilania. Pompa i przewody nie utrzymują ciśnienia przy zaworze, więc dawka spada przy większym poborze.
- Brak odpowietrzenia. Pęcherze w medium dają rozrzut dawek i wyrzut medium z dyszy.
- Układ czasowo-ciśnieniowy przy wąskiej tolerancji i zmiennej temperaturze. Dawka zmienia się razem z lepkością medium.
- Stały wydatek przy zmiennej prędkości robota. Na narożnikach ścieżka się pogrubia – zob. problem narożnika.
- Brak potwierdzenia dawki. Zatkana dysza albo brak medium wychodzą dopiero w kontroli jakości.
Więcej przyczyn opisujemy w artykułach 5 najczęstszych błędów w automatycznym dozowaniu i nieprawidłowa dawka smaru lub kleju, a zasady doboru dla smarów – w poradniku dozowanie smaru w produkcji.
Pytania i odpowiedzi
Czym różni się dozowanie wolumetryczne od czasowo-ciśnieniowego?
W układzie czasowo-ciśnieniowym dawka zależy od ciśnienia medium, czasu otwarcia zaworu i lepkości, więc zmienia się razem z temperaturą i ciśnieniem zasilania. W układzie wolumetrycznym dawkę wyznacza objętość odmierzona mechanicznie – komora z tłokiem (np. zawór WDV) albo obrót śruby mimośrodowej (RotoStream) – i w zakresie pracy urządzenia nie zależy od tych wahań.
Jaki system dozowania wybrać do smaru podawanego z beczki?
Typowy układ to pompa beczkowa z płytą nadążną (np. WPS, smary do NLGI 3), filtr, reduktor ciśnienia z tłumieniem pulsacji (WMDR-50) i zawór dobrany do sposobu nanoszenia: wolumetryczny WDV do dawek punktowych, pulsacyjny MPP do kropli z odległości albo natryskowy do pokrycia powierzchni. Ostateczny dobór zależy od dawki, taktu i długości przewodów.
Kiedy stosuje się dozowanie bezdotykowe (jetting)?
Gdy dysza nie może lub nie powinna dotykać detalu: w trudno dostępnych miejscach, przy dużych tolerancjach położenia detalu i krótkich taktach. Zawory pulsacyjne nanoszą krople z odległości – MPP-03 do 150 mm – z częstotliwością do 200 Hz (MPP-03) lub do 400 Hz (MPP-SPEED).
Czy system dozowania można sprawdzić na własnym medium przed zakupem?
Tak. Na stanowisku testowym we Wrocławiu nanosimy medium klienta na jego detale. Wynikiem są detale z naniesionym medium, raport z nastawami, pomiar masy dawek i nagrania wideo.
Dobór układu na Twoim medium
Prześlij kartę techniczną medium, wymaganą dawkę i rysunek detalu. Zaproponujemy układ i termin próby na stanowisku testowym.
Zapytaj o dobór Testy aplikacyjne